در آسیب زبانی توانایی کودک را در درک کردن اشارات و پیروی از دستورات ،پاسخ دادن به سوالات ،شناسایی نام اشیا و وسایل (زبان درکی )،سرهم کردن کلمات و جمله سازی شفاهی ،پرسیدن سوال ،استفاده صحیح از ضمایر مانند “او” ،”آنها” (زبان بیانی)، افزایش کلمات(شناسایی کلمات و مهارت نامیدن ) بازیابی آنچه گفته میشود (حافظه شنیداری) تحت تاثیر قرار می دهد.
بعضی کودکان کلمات را تشخیص میدهند اما نمی توانند کلمات را برای استفاده در جمله به خاطر بیاورند(مشکلات واژه یابی). بعضی از کودکان هم در شروع کردن یک مکالمه و ادامه دادن آن ،رعایت نوبت در صحبت کردن و یا مناسب صحبت کردن با افراد مختلف با توجه به موقعیت اجتماعی یا رابطه فامیلی (کاربردشناسی زبان) مشکل دارند. گاهی اوقات کودکان علاوه بر آسیب زبانی ممکن است آسیب گفتاری هم داشته باشند. اگر تنها مشکل کودک آسیب زبانی باشند به آن آسیب به زبانی اولیه یا آسیب به ویژه زبانی می گوییم .در صورتیکه آسیب زبانی اولیه پیگیری نشود کودک به احتمال بسیار زیاد در سوادآموزی نیز مشکل خواهد داشت.